Museo Provincial de Lugo 1


Co fin de reunir e protexer os bens do patrimonio cultural lucense, en 1932, a Deputación de Lugo acorda crear o Museo Provincial de Lugo, vontade que se materializa, dous anos máis tarde, coa apertura no Pazo de San Marcos (baixo a dirección de D. Luis López Martí) de varias salas con materiais arqueolóxicos, históricos, artísticos, etc. ata daquela dispersos en coleccións particulares.

A Miña Primera Película (sen cámara) na Rede Museística 2014

O continuo incremento de fondos e as limitacións de espazo obrigaron, en 1957, a trasladar o museo ao antigo convento de San Francisco. Conservando tres dependencias deste vello cenobio (cociña, claustro e refectorio), o arquitecto vigués, D. Manuel Gómez Román (1875-1964), deseña, tomando como base un proxecto anterior de Durán Loriga, un edificio con aires de pazo galego. O 1 de marzo de 1962, o Museo Provincial de Lugo foi declarado Ben de Interese Cultural. En 1997, o museo foi ampliado, segundo un proxecto do arquitecto González Trigo.

Anima iTablet na Rede Museística en 2015

Deseñado polo arquitecto Pons Sorolla, a comezos da década dos sesenta do pasado século, o xardín do Museo constitúe un singular espazo que destaca polos seus valores naturais e artísticos. Entre os primeiros, chaman especialmente a atención dúas árbores espectaculares: un magnolio grandiflora de folla perenne e un acivro variegata, especies ás que lles hai que engadir pradairos, chopos, etc. Este espazo está musealizado con cinco obras de escultores galegos e portugueses.


 


Tamén, resulta especialmente interesante un vello cruceiro de feitura popular procedente de Teixeiro (Lugo), así como un miliario procedente de Franqueán (O Corgo) e o Marco da Pedra Longa (Sober).

‘O Noso Son’

Propoñémonos traballar o son en relación ás sensacións e percepcións que nos transmiten diferentes pinturas y obxectos das diferentes coleccións.



slides-o-noso-son

 

Vangardas históricas e posguerra con obra dous artistas lucences como Maruja Mallo e Xesús R. Corredoira.

Dirixido a:

A Actividade diríxese a todos os públicos interxeracional desde 6 anos a 99 anos.
Non se precisa coñecementos musicais, nin ten vocación teórica senón unha firme vontade para explorar as realidades sonoras e divertirse ao mesmo tempo.

Mais información na Web de Museo Provincial de Lugo

Museo Provincial de Lugo
Praza da Soidade s/n
27001 Lugo

NOVO LOGOTIPO RedeLOGO área de Cultura 2015


Deixar un Comentario

O teu enderezo electrónico non se publicará Os campos obrigatorios están marcados con *

Un comentario en “Museo Provincial de Lugo

  • Alberto Vázquez Autor

    Televisivo de Galicia

    Cativos de Lugo imaxinan o son dos cadros do Museo Principal

    Participan no proxecto O Noso Son, que se desenvolve estes días nos museos da provincia

    Malia que están de vacacións, estes cativos de Lugo representan o cadro “A escola de Doloriñas” da pintora Maruja Mallo. Os menores participan nun proxecto da rede museística de Lugo mediante o que tratan de imaxinar os sons que se poderían producir nas esceas que se recollen nos cadros. Neste caso, a aportación sonora abrangue todo o que se podía escoitar nunha escola da posguerra. Dende a toma da lección os alumnos ata os golpes na mesa coa vara e, como non, o ansiado momento de sair o patio a xogar. Consíguese así estimular a imaxinación e a capacidade de observación, achegarse a arte e coñecer a historia.

    “Todos os sons e todo o proxecto xérase en directo. Os sons do mar, do vento, son xerados in situ polos participantes. Por exemplo onte, que era un cadro dun barco, creamos o son da auga, da chuvia…”, explica Vázquez.

    Ademais do cadro de Maruja Mallo, os cativos tamén deron a súa versión sonora sobre estoutra pintura de Xulia Minguillón na que se mesturan distintas paisaxes da provincia de Lugo. Trátase de coñecer a arte máis próxima e de achegar nocións de como era a vida na Galicia de hai 70 anos.

    http://www.crtvg.es/informativos/cativos-de-lugo-imaxinan-o-son-dos-cadros-do-museo-principal